Κυθηραϊκοί Χοροί και Τραγούδια

Ο Κυθηραϊκός Σύνδεσμος Αθηνών επιμελήθηκε την ηχογράφηση και παραγωγή μιας εξαιρετικής συλλογής τραγουδιών και χορών των Κυθήρων και τα παρουσιάζει στην έκδοση "Κυθηραϊκοί Χοροί και Τραγούδια" σε compact disc. Η ηχογράφηση έγινε το 1956 και εκδόθηκε αρχικά σε δίσκους βινιλίου και μετέπειτα σε compact disc. Το cd μπορείτε να το προμηθευτείτε από τα γραφεία του Κυθηραϊκού Συνδέσμου στην Αθήνα (Θεμιστοκλέους 5) και από επιλεγμένα καταστήματα στο νησί των Κυθήρων. Εδώ, σας παραθέτουμε τους στίχους όλων των τραγουδιών και χορών.

1. ΜΠΟΥΡΔΑΡΗΣ ΑΠΛΟΣ

 - ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΙΤΙΚΟΣ -

Έπιασε πάλι το χορό τ’ όμορφο κυπαρίσσι
όπου κρατούν οι κλώνοι του σ’ ανατολή και δύση.

Έπιασε πάλι το χορό η βέργα η ασημένια
και σέρνει κι από πίσω  της τη μαργαριταρένια.

 - ΚΑΡΑΒΙΤΙΚΟΣ - 

Όλα τα φύλλα της καρδιάς κι αν τα 'χω  μοιρασμένα
μα της καρδιάς μου την καρδιά τη φύλαξα για σένα.

Βασίλισσα και αν ήσουνε δεν θα 'χες τέτοια χάρη
να 'σαι ανθός των κοριτσιών της γειτονιάς καμάρι.

2. ΣΥΡΤΟΣ

 - ΠΟΤΑΜΙΤΙΚΟΣ - 

Ξενιτεμένο μου πουλί και αλέγρο μου γεράκι
η ξενιτιά σε χαίρεται και 'γω πίνω φαρμάκι.

 - ΛΕΙΒΑΔΙΤΙΚΟΣ - 

Ο μισεμός είναι καημός το έχε γεια ΄ναι ζάλη
και το καλώς ορίσετε είναι χαρά μεγάλη.

Και τ’ αστρουλάκια του ουρανού ρώτησε να στο πούνε
πως κλαίνε τα ματάκια μου όντε σε θυμηθούνε.

3. ΜΠΟΥΡΔΑΡΗΣ ΔΙΠΛΟΣ 

 - ΒΟΥΡΓΙΑΝΟΣ - 

Λεβέντη μ’ όταν περπατείς με τ’ άλλα παλικάρια
εσύ σαι το χρυσό δεντρί κι οι άλλοι τα κλωνάρια.

 - ΜΗΤΑΤΙΩΤΙΚΟΣ - 

Ομορφοκαμωμένε μου και λαμπαδόχυτέ μου
ομορφονιέ της μάνας σου στάκου και μίλησε μου.

 - ΛΟΓΟΘΕΤΙΑΝΙΚΟΣ - 

Θαυμάζω (μ) όντε περπατείς πως δεν ανθούν οι ρούγες
και πως δεν γίνεσαι αϊτός με τις χρυσές φτερούγες.

Στρογγυλομηλοπρόσωπη, λακουβοπηγουνάτη
τη πέτρα σκίζεις κάνεις δυο με το δεξί σου μάτι.

4. ΣΥΡΤΟΙ ΚΥΘΗΡΑΙΚΟΙ

 - ΦΡΙΛΙΓΚΙΑΝΙΚΟΣ - 

Το 'βαλες πάλι το 'βαλες το λαχουρί φουστάνι
και το καφέ ρεντί κοντό Χριστέ μου πως σου πιάνει.

Στάκου και συλλογίσου το με συλλογή μεγάλη
ως σάν και σένα μάτια μου στον κόσμο δεν είν’ άλλη.

 - ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΙΤΙΚΟΣ ΒΟΥΡΓΙΑΝΟΣ - 

Ήθελα δάκρυ να γενώ εις τα ματόκλαδα σου
να βρέχω να δροσίζονται τα ροδομάγουλα σου.

5. ΑΓΙΟΣ ΓΙΩΡΓΗΣ

Κάτω στον Άγιο Γιώργη
κάτω στο κρυό νερό
σκοτώσανε το Γιάννη
και το μοναχογιό.

Τούρκοι τον εσκοτώσαν 
Ρωμιοί τον κλαίγανε
και δυο κοπελουδάκια
τον περιπαίζανε.


Γιάννη δεν έχεις μάνα
δεν έχεις αδελφή
και όμορφη γυναίκα 
για να σε λυπηθεί.

Μα έχω εγώ και μάνα 
έχω και αδελφή
και όμορφη γυναίκα
για να με λυπηθεί.

Κάτω στον Άγιο Γιώργη
σταυρό προσκύνησα
καημό και λαύρα το 'χω
πως δε σου μίλησα.

6. ΣΥΡΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΙΝΑ

Δε στο 'πα Παναγιώταινα με το γραμματικό σου
σαν πήρα τον κατήφορο  το ώριο το μονοπάτι.

Το μονοπάτι μ’ έβγαλε σ’ ένα ρημοκκλησάκι
που 'χει σαράντα μνήματα αδέλφια και ξαδέλφια.

Μα ένα μικρό παράμνημα τριώ μερώ θανή 'ταν
δεν το 'δα και το πάτησα επάνω στο κεφάλι.

7. ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ
 
Νυφούλα τού που θε να πας 
και τού που θέ να σώσεις
σαν κυπαρίσσι να σταθείς 
σα βάτος να ριζώσεις.

Νύφη μου μην πικραίνεσαι
νύφη μου μη λυπάσαι
ήβρες λιμάνι κι άραξες
κι αγέρα δε φοβάσαι.

Ετού που πας νυφούλα μου
σ’ ανώγια και κατώγια
την πεθερά σου ν’ αγαπάς
και να 'χεις λίγα λόγια.

Γαμπρέ μια χάρη σου ζητώ 
και θέλω να μας κάνεις
τον κρίνο που σου δώσαμε
να μη μας τον μαράνεις.

8. ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΒΑ

Άχι καημένε Καραβά  
με τις πορτοκαλιές σου
και με τα κρύα σου νερά
και με τις κοπελιές σου.

Πορτοκαλιά του Καραβά 
σ΄ αφήνω καληνύχτα
εγώ δουλειά δεν είχα εδώ 
μόνο για σένα ήρθα.

Το Καραβίτικο νερό
όποιος το πιει παγώνει
κι όποιος περάσει από κει
αγάπη στερεώνει.

9. ΚΑΛΑΝΤΑ TOY ΛΑΖΑΡΟΥ 

Καλησπέρα σας καλή χαρά σας  
καλώς ήβραμε τ’ αρχοντικά σας.

Αφιγκράσαστε παρακαλούμε
για το Λάζαρο να σας ειπούμε.

Τι ζητούμε σας λίγο συμπάθειο
'πομονετικό και λέγω σας το.

Κι ήρθε ο υιός της Παναγίας
κι ο αφέντης μας της μετανοίας.

Μάρθα ξεύρει το προυπαντά τον
σκύβει, προσκυνά και χαιρετά τον.

Τότε τ’ αρχινά, τότε του λέγει
και με δάκρυα τον συντυχαίνει.

Ώχ, αφέντη μου, ω Kύριέ μου
ω γλυκύτατε και γκαρδιακέ μου.

Και λυπήσου με την τεθλιμμένη
και ελέησε την πικραμένη.

Και ανάστησον τον αδελφό μου 
τον γλυκύτατο και γκαρδιακό μου.

Τότε κι ο Χριστός γλυκά φωνάζει
''Δεύρο Λάζαρε'' τον ανακράζει.

''Πού 'σουν, Λάζαρε, δεν εφαινέσουν
και σε κλαίγανε οι αδελφές σου''.

''Κάτω στα βαθιά ήμουν θαμμένος 
και με τους νεκρούς αποθαμένος.

Κι ήρθε η χάρη σου κι ασήκωσέ με
κι από τους νεκρούς ξελύτρωσέ με.

Δώστε μου νερό να πιώ λιγάκι
΄πουν τα χείλη μου σπάκα φαρμάκι.

Που στην Κόλαση έχει πικράδια 
να το ξέρετε όλοι καθάρια''.

Σεις οι Χριστιανοί όπου τ’ ακούτε
κάμετε καλά μην κολαστείτε.

Δώστε μας αυγά, χλωρή μυζήθρα
να σας δώσομε ευκή περίσσια.

Χίλιες όρνιθες μύριοι καπόνοι
κι ένας πετεινός να τις ζυγώνει.

Τα αρνάκια σας να κουβαλιόνται
σαν τις μέλισσες να μη μετριόνται.

Δεκοχτώ μετρών το χάρκωμά σας
που αρμέγεται τα πρόβατά σας.

Δεκοχτώ βοσκοί να τα λαλούνε
δεκοχτώ σκυλιά να τ' ακλουθούνε.

Και με όργανα και με κοντάρια
να τα διώχνουνε τα παλικάρια.

Να 'μουν βάλσαμος, και μαντζουράνα
να μ’ εφύτευαν εις την αλτάνα.

Να ΄μουν βάλσαμος κόκκινη βιόλα
να μ’ εφύτευαν στα περιβόλια.

Να ΄μουν βάλσαμος και καρυοφύλλι
να με βάζανε στο παραθύρι.

Στ’ αρχοντόσπιτα τα τιμημένα 
που μυρίζουνε νύχτα και μέρα.

Να μυρίζουνε και τα δικά σας
και καλές Λαμπρές στ’ αρχοντικά σας.

10. ΜΠΑΛΛΟΣ

Έχεις του ήλιου τη θωριά 
του φεγγαριού ασπράδα
του μήλου του Βενέτικου
τη ροδοκοκκινάδα.

Όντες μιλείς πετάς ανθούς 
κι όντες γελάς τα ρόδα
τ’ αγγελικό σου το κορμί
σ’ άλλη καμιά δεν το ΄δα.

Θαυμάζω (μ) όντε περπατείς 
πως δεν ανθούν οι δρόμοι,
απ’ τη γλυκιά  σου ομορφιά 
και τη χρυσή σου γνώμη.





Δείτε όλα τα άρθρα

Κορυφή
  • …και κάτου από τους άξενους τους ουρανούς, το πλοίο Απόμεινε ακυβέρνητο στο κύμα τ’ αφρισμένο (Ταξίδι στα Κύθηρα, Κώστας Ουράνης 1690 – 1953)