Το Υδραγωγείο στο Καψάλι Κυθήρων

Η κατοχή των Κυθήρων από τους Άγγλους διήρκησε μέχρι το 1864, χρονολογία της ένωσης  όλων των Επτανήσων με την Ελλάδα, και είχε τεράστιες επιπτώσεις στη ζωή  του νησιού δημιουργώντας συνθήκες ανάπτυξης στα Κύθηρα. Με τη μακρά αποικιοκρατική τους πείρα, οι  Άγγλοι, προχωρούν γρήγορα στην οργάνωση του νησιού σύμφωνα με τα δικά τους πρότυπα, παίρνουν γρήγορα μέτρα για την αύξηση της παραγωγής κι αρχίζουν την κατασκευή σημαντικών δημόσιων έργων εφαρμόζοντας ένα σύστημα που  βασίζεται στην  υποχρεωτική εργασία – τη λεγόμενη αγγαρεία – και την επίσχεση των μέσων μεταφοράς. Κάθε πολίτης , άνω των δέκα ετών και μέχρι την ηλικία των εξήντα, χορικός ή και άρχοντας  οφείλει να προσφέρει την εργασία του στα δημόσια έργα τουλάχιστον δύο φορές το μήνα για μία πλήρη εργάσιμη μέρα, κάτω από συνθήκες συχνά βάναυσες. Με τον τρόπο αυτό κατασκευάζονται μεγάλα οδικά έργα στο νησί, χτίζονται γεφύρια, σχολεία  και δημόσια κτίρια.

Η τοποθέτηση του ταγματάρχη του μηχανικού Ι. Μακφέυλ, ως τοποτηρητή του αρμοστή στα τέλη της δεκαετίας του 1810, δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις για την εκτέλεση  πολλών σημαντικών έργων, καθώς ο ίδιος σχεδιάζει και επιβλέπει την υλοποίησή τους. 

Στο Καψάλι, που χρησιμοποιήθηκε ως λιμάνι κατά την Αγγλοκρατία, κατασκευάζονται γύρω στα 1827, έργα που θα διευκόλυναν τη λειτουργία του, όπως το Λοιμοκαθαρτήριο «Λαζαρέτο» που χρησίμευε για να ελέγχει και να αποκλείει τυχόν μεταδοτικές ασθένειες των  ναυτικών και η μεγάλη δεξαμενή, το Υδραγωγείο, γνωστή σήμερα ως  «ντεπόζιτο» που  προοριζόταν για την ύδρευση του λιμανιού και την υδροδότηση των πλοίων που προσορμίζονταν στο Καψάλι. Σήμερα, την ύπαρξη του Υδραγωγείου, στη δυτική άκρη του παλιού λιμανιού, μαρτυρά μόνον η πηγή, ένα στρογγυλό κτίσμα, κάτω από το γεφύρι του   Καψαλίου.

Δείτε όλα τα άρθρα

Κορυφή
  • …και κάτου από τους άξενους τους ουρανούς, το πλοίο Απόμεινε ακυβέρνητο στο κύμα τ’ αφρισμένο (Ταξίδι στα Κύθηρα, Κώστας Ουράνης 1690 – 1953)